Fundacja Polonii Medycznej powstała w okresie pandemii covid 19. Fakt, że uwaga całego świata zwrócona była na walkę z zagrożeniem, które dotyczyło zarówno pacjentów jak i leczących ich lekarzy, sprawił, że przez pierwsze miesiące członkowie Fundacji działali indywidualnie, bez bezpośredniego związku z podstawowymi zadaniami Fundacji. Przekazywaliśmy sobie nawzajem, naszym pacjentom oraz społeczeństwu, poprzez zainteresowane naszymi opiniami środki masowego przekazu istotne informacje o bardzo zróżnicowanym podejściu do covid 19, sposobach zapobiegania zakażeniu i sposobach ograniczania skutków pandemii.  Istotnymi były, przekazywane przez członków Fundacji, uwagi odnośnie nie tylko walki z pandemią ale też organizacji pracy tej części służby zdrowia, która choć bezpośrednio nie  była zaangażowana w  walkę z covid 19, jednak była zmuszona do dostosowania się do panujących w poszczególnych krajach odmiennych warunków i zaleceń związanych z pandemią.

Po początkowym odwróceniu przez pandemię naszej uwagi od głównych celów Fundacji, czyli jednoczenia działań wokół kształcenia młodych lekarzy oraz pomocy dla członków Polonii medycznej żyjących poza wschodnimi granicami Polski, przyszły trudne chwile dla naszych Koleżanek i Kolegów. Nastąpiły one najpierw z związku z sytuacją polityczną w Białorusi a następnie w związku z wojną w Ukrainie. Potrzeby białoruskiej Polonii medycznej zostały przysłonięte przez dramatyczne wydarzenia w Ukrainie. Przez pierwsze lata wojny Fundacja przekazywała pomoc zarówno finansową jak i rzeczową w formie leków, instrumentów medycznych, agregatów prądotwórczych i szeregu innych urządzeń niezbędnych do działania służby zdrowia w warunkach wojennych. Fundacja była organizatorem oraz pośrednikiem w przekazywaniu wsparcie, które pochodziło głownie ze strony PAMS (Polish American Medical Society), Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych oraz Polonii medycznej z Francji i z Niemiec.

W trakcie kiedy rozwijała się dramatyczna sytuacja Koleżanek i Kolegów za wschodnią granicą, Fundacja najpierw przez działania swojej strony internetowej, a następnie poprzez czynne wspieranie szkolenia lekarzy polonijnych, realizowała swoje główne zadanie, czyli wspomaganie młodych lekarzy polskich i polonijnych w ich staraniach o rozwój zawodowy i naukowy. 

Na stronie internetowej stworzono rejestry dwóch grup lekarzy – polonijnych lekarzy-naukowców oraz lekarzy – animatorów życia polonijno-medycznego.  Obydwie listy są wciąż aktualizowane. Młodzi lekarze polscy i polonijni mogą dzięki temu skuteczniej inspirować się działaniami innych lekarzy oraz poszukiwać swoich potencjalnych mentorów, którzy mogą wskazać im drogę i pomóc w dalszym rozwoju naukowym i zawodowym.

Olbrzymim przedsięwzięciem, zarówno naukowym jak i ekonomicznym, było współorganizowanie przez Fundację Polonii Medycznej Jubileuszowego Kongresu Polonii Medycznej z okazji 30-lecia istnienia Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych. Dzięki pracy pro bono publico członków Fundacji oraz jej sympatyków zorganizowany został we wrześniu 2024, w Krakowie, Kongres w którym uczestniczyło około 1000 polonijnych i polskich lekarzy. Wysoki poziom naukowy Jubileuszowego Kongresu był wyrazem kolejnej realizacji celu Fundacji – kształcenia lekarzy, z naciskiem położonym na podnoszenie kwalifikacji i tworzenie więzów między młodymi lekarzami polskimi i polonijnymi. 

Polonijne Forum Młodych Medyków

 

W dniach od 5 do 8 listopada 2025 roku w Domu Kultury Polskiej w Wilnie odbyło się pierwsze Polonijne Forum Młodych Medyków www.pfmm.org czyli międzynarodowa konferencja medyczna dla studentów, rezydentów oraz młodych lekarzy polskiego pochodzenia z całego świata. Fundacja Polonii Medycznej, wspierając starania organizatorów Konferencji, przyczyniła się do przekazania im grantu przyznanego przez Senat RP.

W Forum udział wzięło 150 uczestników oraz 42 prelegentów z 11 krajów: Białoruś, Francja, Litwa, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Polska, Stany Zjednoczone,  Szwecja, Ukraina, Wielka Brytania. Konferencję zaszczycili także goście – z panią Senator RP, Przewodniczącą Senackiej Komisji Zdrowia – Beatą Małecką-Libera na czele. Program naukowy przygotował komitet w składzie: dr Adam Studniarek, dr Zofia Orzeszko, dr Jan Kraśko i dr Ewa Borowska. W programie znalazły się 23 wykłady na temat najnowszych osiągnięć w medycynie oraz zastosowań sztucznej inteligencji w diagnostyce i leczeniu. 4 panele dyskusyjne umożliwiły uczestnikom wymianę doświadczeń z praktyki zawodowej w różnych krajach. Szczególnie „Oblicza medycyny” podczas którego swoimi doświadczeniami dzielili się lekarze biorący udział w różnych misjach medycznych na całym świecie i podczas konfliktów zbrojnych, ale też dr Karolina Twardowska, która współpracuje z Europejską Agencją Kosmiczną i jest jednym z lekarzy przydzielonych do pracy z polskim astronautą Sławoszem Uznańskim-Wiśniewskim. Wykładowcami byli młodzi lekarze i rezydenci, co pozwoliło na stworzenie przyjaznej atmosfery i promowanie otwartej wymiany wiedzy między równymi sobie. Jednym z wykładowców był Daniel Naumovas – wiceminister zdrowia Republiki Litwy, który ma polonijne pochodzenie. Konferencja stała się platformą do nawiązywania kontaktów, które będą owocować przyszłą współpracą naukową i zawodową.

Loader

Wyszukaj na stronie